Καθήκον σημαίνει είμαι κατάλληλος για κάτι!

 Είναι μετοχή του ρήματος Καθήκω και έχει ως συνώνυμα στα λεξικά τους όρους Υποχρέωση και Χρέος!

Τι είναι όμως χρέος;

Χρέος είναι κάτι το οποίο χρωστάμε και δεν μπορούμε να κάνουμε διαφορετικά, θα πρέπει αργά ή γρήγορα να το επιστρέψουμε για λόγους τάξης και έξωθεν καλής μαρτυρίας –μην μας καταλογίσουν και ωσάν αχάριστους ή κλέφτες-και  τι είναι υποχρέωση;

Μπορεί στην καθημερινότητα να χρησιμοποιούμε εναλλακτικά και ως συνώνυμα  τους όρους υποχρέωση και καθήκον σαν να σημαίνουν ακριβώς το ίδιο πράγμα, στην πραγματικότητα όμως ο όρος υποχρέωση είναι λάθος να ταυτίζεται με τον όρο καθήκον, εφόσον σύμφωνα με τον Κάντ προηγείται η υποχρέωση και έπεται το καθήκον!

Ή για να το πούμε με άλλα λόγια πιο απλά, στην ηθική του ο  Κάντ μας λέει ότι  οι υποχρεώσεις μας πηγάζουν αποκλειστικά και μόνο από τη βούληση μας, η οποία ακολουθώντας τον φυσικό της σκοπό είναι ο καθολικός νομοθέτης της ανθρωπότητας. Καθήκον θα πρέπει να ονομάζεται η αντικειμενική αναγκαιότητα μιας πράξης που από υποχρέωση γίνεται επιβεβλημένη πράξη συνείδησης.

Συμφωνώντας αρκετά και ως ένα σημαντικό βαθμό μαζί του , περί βούλησης θα επικεντρωθώ στο ότι

 Αντιλαμβάνομαι περίπου έτσι τον όρο καθήκον και τον διαχωρίζω από τον όρο  υποχρέωση ως άνθρωπος αλλά προπάντων ως Τέκτων. Τη λέξη  Υποχρέωση την αντιλαμβάνομαι σαν κάτι  που σημαίνει ότι σκύβω το κεφάλι- θέλω δεν θέλω- και  ΥΠΟΧΡΕΟΥΜΑΙ ΝΑ ΠΡΑΞΩ ακολουθώντας κάποιους γραπτούς ή άγραφους νόμους και κανόνες με βάση την κοινωνία, τα έθιμα, τους ηθικούς νόμους.

Ο Τέκτονας όμως δεν νιώθει υποχρέωση να πράξει ως έτσι. Ο Τέκτονας επιθυμεί από βαθιά εσωτερική του  ανάγκη κι από την πρώτη στιγμή που εισέρχεται στην συγκεκριμένη εσωτερική κοινωνία να εκτελεί όχι ως καθήκοντα αλλά ως βαθιά επιθυμία πράξεις βελτίωσης πρωτίστως του Ιδιου του Εαυτού.

1η και βασική επιθυμία-καθήκον είναι η εργασία …ακολουθούν τα καθήκοντα  προς το Θεό-με οποιοδήποτε όνομα του είναι γνωστός- μέσα από την πίστη του και τη θρησκευτική του πρακτική , μετά προς την οικογένειά του και τέλος προς τους συνανθρώπους του μέσα από την φιλανθρωπία και την αλληλεγγύη . Ο τέκτων ενθαρρύνεται μέσα από την συμμετοχή του στα ιδεώδη του Τεκτονισμού  να επιθυμεί να εκτελέσει τα καθήκοντα του αυτά. Αυτά λοιπόν  που για άλλους είναι χρέος ή υποχρέωση -τα  συνώνυμα  δηλαδή της λέξης  καθήκοντα- για τον Τέκτονα είναι αυτονόητες επιθυμίες.

Στη πορεία βεβαίως και προχωρώντας σταδιακά πολλές επιθυμίες ξεπηδούν αυθόρμητα και αρνούμαι να χαρακτηρίσω ως καθήκοντα όταν μάλιστα πρόκειται για συναισθήματα  όπως

Α)η Αδελφική Αγάπη όπου κάθε πραγματικός Τέκτονας θα επιδείξει  πάντοτε την ανάλογη  ανοχή και το σεβασμό, την ευγένεια και την κατανόηση στη στάση και την άποψη των άλλων ανθρώπων γύρω του

Β) η βοήθεια, η αρωγή που μέσα στον τεκτονισμό μαθαίνουμε να ασκούμε για το σύνολο, με ελεημοσύνη και αγαθοεργία.

Γ) η Αλήθεια που οι τέκτονες αγωνιζόμαστε ανελλιπώς  γι αυτή σκοπεύοντας σε υψηλές ηθικές αρχές και προσπαθώντας σε όλη μας τη ζωή για να τις πετύχουμε.

Δ) η φιλανθρωπία μια και ο Τεκτονισμός ενδιαφέρεται για τα παιδιά για τους ασθενείς και τους ηλικιωμένους όπως και για κάθε πάσχων μέλος της κοινωνίας μας.

ΤΕΚΤΟΝΙΣΜΟΣ  ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Είναι βεβαίως σαφές και κατανοητό από κάθε μέλος του Τεκτονισμού ότι η συμμετοχή του σ’ αυτόν δεν τον απαλλάσσει σε καμία περίπτωση από τα καθήκοντα του απέναντι στην κοινωνία στην οποία αυτός ανήκει. ΤΟ ένα και μεγαλύτερο ίσως από αυτό που ονομάζουμε καθήκοντα είναι αυτό που τον καλεί να είναι παραδειγματικός και υποδειγματικός στην εκτέλεση των υποχρεώσεων του ως πολίτης! Η τεκτονική του ιδιότητα περνά μέσα από την προσωπική, δημόσια ή επαγγελματική του ζωή αλλά και της αγάπης του προς την ίδια του την πατρίδα. Ο Τεκτονισμός απαιτεί από τα μέλη του σεβασμό στους νόμους της χώρας και σε καμία περίπτωση δεν αλληλοσυγκρούονται τα καθήκοντα ως τέκτονες με τα καθήκοντα ως πολίτες αλλά απεναντίας ενισχύονται σαν άτομα στις ιδιωτικές και δημόσιες ευθύνες τους.

ΠΟΙΟ μεγαλύτερο καθήκον από το να εργαστούμε ώστε ο κόσμος αυτός, κόσμημα της δημιουργίας,  να συνεχίσει να υπάρχει Καλύτερος και Ευτυχέστερος?

Ποιο μεγαλύτερο καθήκον από το να χρησιμοποιούμε κάθε μέσο εργασίας ώστε να οξύνουμε τους οφθαλμούς μας και τις σκέψεις μας , της αυτοκριτικής και της αδιάκοπης φροντίδας για συλλογισμό και δράση για μας τους ίδιους , για τους αδελφούς μας , για τους αγαπημένους μας για την ανθρωπότητα  και τον κόσμο ολόκληρο.

ΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ ΕΝΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΕΚΤΟΝΑ ΩΣ ΤΙΜΙΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΟ ΚΑΙ ΕΥΚΟΛΟ. ΑΠΑΙΤΕΙ ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ ΣΤΙΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΕΣ, ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ. ΑΠΛΟΤΗΤΑ ΣΤΙΣ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΙΣΤΗ ΣΤΗΝ ΕΚΤΕΛΕΣΗ.

ΝΑ ΚΟΙΜΑΤΑΙ ΛΙΓΟ ΚΑΙ ΝΑ ΜΕΛΕΤΑ ΠΟΛΥ

ΝΑ ΜΙΛΑ ΛΙΓΟ ΑΛΛΑ ΝΑ ΑΚΟΥΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΤΑΙ ΠΟΛΥ

ΚΑΙ ΣΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΝΑ ΠΡΑΤΤΕΙ ΤΟ ΜΕ ΘΕΡΜΗ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΔΥΝΑΤΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΑ


Ανθολόγησε ο Mercurius Astrologus 1638

Advertisements