Ο Ηράκλειτος είναι ο μεγαλύτερος Μύστης, που γεννήθηκε στον κόσμο. Τέκνο της μεγάλης συνόδου Ουρανού-Ποσειδώνα-Πλούτωνα στο ζώδιο του Ταύρου, που γίνεται κάθε 3.500 χρόνια. Ο πολιτισμός που ξέρουμε είναι η συμπαντική γραμματική αυτής της συνόδου, γιατί έδωσε στον άνθρωπο το μήνυμα, ότι δεν αποτελεί, πλέον, αντικείμενο της Ιστορίας, αλλά το υποκείμενο της. Ο Ηράκλειτος θέτει το ερώτημα σε κάθε Τέκτονα να κάνει την δική του ερμηνεία και να δώσει στο έργο του την σωστή ανάγνωση των αποσπασμάτων του, σαν μία πορεία προς το Συμπαντικό Λόγο και την εύρεση του Αιώνιου Πυρός μέσα στην καρδιά του. Τότε μόνο θα πάψει να είναι ένας Σκοτεινός Φιλόσοφος, όπως τον αποκαλούν οι αμύητοι.

 

Είναι γνωστή σε όλους μας η φράση, ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΡΕΙ, αλλά δεν εννοεί την ροή των πραγμάτων σαν μια απλή μετατόπιση, αλλά εισάγει την έννοια της συνεχούς εσωτερικής αλλαγής. Με αυτή την οπτική, ας δούμε το πρώτο πρόσταγμα του Ηράκλειτου στον Τέκτονα.

 

ΕΔΙΖΗΣΑΜΗΝ ΕΜΕΩΥΤΟΝ- δηλαδή εξερεύνησε τον εαυτό σου.

 

Στον αμύητο κόσμο, οι άνθρωποι παρερμηνεύουν τον Ηράκλειτο γιατί προσπαθούν μέσα από χιλιάδες –ισμούς να ερμηνεύσουν τον ναρκισσισμό τους, τον εγωκεντρισμό τους, την εγωπάθεια τους, με όρους γήινους και μόνο. Ετσι κτίζουν ένα εσωτερικό οικοδόμημα, που είναι απλό, το οποίο αλλάζει μορφή ανάλογα με τις μόδες της κάθε εποχής. Στο κόσμο του Τεκτονισμού, η εξερεύνηση είναι συνεχής και δεν τελειώνει ποτέ. Ο μυημένος προσπαθεί να ανακαλύψει τον μυστικό λόγο Ουρανoύ/Γής , ο οποίος αποτελεί την βάση για να αρχίζει να οικοδομεί το δικό του εσωτερικό ναό, που πρέπει να διαθέτει αρμονία, κάλλος και να είναι στέρεος. Ετσι αρχίζει να μαθαίνει Γεωμετρία, Μαθηματικά και να χειρίζεται τον διαβήτη, τον κανόνα, τον γνώμονα .με την πάροδο του χρόνου, ανάλογα με τις μυήσεις του, βλέπει τον ναό να ορθώνεται μεν στην Γή αλλά η κατεύθνινση του να είναι ο Ουρανός. Παράλληλα παρατηρεί την αναλογία του ναού που οικοδομήθηκε στον αμύητο κόσμο και εκείνου που έγινε μέσα από το φως του Τεκτονισμού.Οι  διαφορές τεράστιες, γιατί τώρα έχει ανέβει στην ατραπό του φωτός και δεν τον ζαλίζουν οι λάμψεις των μετάλλων.

 

Tο δεύτερο πρόσταγμα στο Τέκτονα είναι

 

ΑΡΜΟΝΙΗ ΑΦΑΝΗΣ ΦΑΝΕΡΗΣ ΚΡΕΙΤΤΩΝ-η αφανής αρμονία είναι ισχυροτέρα της φανεράς.

 

Η φανερή αρμονία είναι αντιληπτή από τον αμύητο, ενώ ο Τέκτονας πρέπει να αναζητά την αφανή αρμονία, η οποία είναι Συμπαντική, γιαυτό και κρύβεται από τους πολλούς. Ας δούμε ένα παράδειγμα. Η επιφώνηση  ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ-ΙΣΟΤΗΣ-ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ, ένας αμύητος θα δεί την αρμονία της  με το κίνημα του Διαφωτισμού και της Γαλλικής Επανάστασης και θα το ερμηνεύσει ανάλογα. Ενας Τέκτονας πρέπει να δεί τους Συμπαντικούς νόμους που βρίσκονται πίσω από αυτή την επιφώνηση.

Η Κοσμολογία έχει δειχτεί, ότι το Σύμπαν έχει προέλθει από την Μεγάλη Εκρηξη που έγινε πρίν από 14 δις χρόνια. Την στιγμή της έκρηξης, όλα τα στοιχεία που υπάρχουν και αναγνωρίζει η επιστήμη ήσαν παρόντα. Ετσι οι άνθρωποι που ζουν σήμερα σε όλο τον πλανήτη, είμαστε αδέλφια, άσχετα από βιολογικές καταβολές, γιατί έχουμε την ίδια κοσμική ύλη. Ετσι, άσχετα από κοινωνικές διαστρωματώσεις, υλικές απολαβές και θρησκευτικές πεποιθήσεις, όλοι οι άνθρωποι είμαστε ίσοι μεταξύ μας. Το απόσπασμα αυτό παρακινεί τον Τέκτονα να είναι εξερευνητής πραγμάτων, να ξεφύγει από τα κοινά πράγματα και να ψάξει έξω από το στενό Τεκτονικό πλαίσιο, για πράγματα που έχουν Τεκτονικό ενδιαφέρον, αλλά δεν έχουν ερευνηθεί σε βάθος. Να γίνει καλλιτέχνης, δηλαδή να παίξει με τις ιδεές του Τεκτονισμού και να τις μεταμορφώσει σε κάτι καινούργιο, γιατί η εξέλιξη είναι βασικός στόχος του Τεκτονισμού ( τα Πάντα Ρεί μας λέει ο Ηράκλειτος). Τέλος να είναι πολεμιστής, για μπορεί να προασπίζει τις ιδέες του, που διακινεί και εφαρμόζει, στο πλαίσιο μίας άλλης  ανάγνωσης του Τεκτονισμού, μέσα στα αποδεκτά πλαίσια εφαρμογής του.

 

Το τρίτο πρόσταγμα στον Τέκτονα είναι

 

ΟΔΟΣ ΑΝΩ ΚΑΤΩ ΜΙΑ ΚΑΙ ΩΥΤΗ-άνω και κάτω οδός είναι μία.

 

Ο Ερμής ο Τρισμέγιστος, εκατοντάδες χρόνια πριν τον Ηράκλειτο, είχε πεί << Ότι συμβαίνει πάνω, συμβαίνει και κάτω>>. Αυτή όμως η γνώση ήταν προσιτή μόνο στους ιερείς της Αιγύπτου. Ο Ηράκλειτος μας προτρέπει να γίνουμε εμείς οι μύστες της γνώσης μέσα από το δίπολο Ουρανός-Γή και σαν Τέκτονες να βρούμε εκείνες τις αντιστοιχίες που θα μάς δώσουν την συμβολική εικόνα του Μ.Α.Τ.Σ.  Η Αστρολογία στην Αρχαία Αίγυπτο ήταν Ιερή Τέχνη και για τον λόγο αυτό δεν άφησε αρκετά γραπτά κείμενα, που να δείχνουν τον τρόπο εφαρμογής της. Με την προτροπή του Ηράκλειτου, η Ελληνιστική Αστρολογία άφησε μεγάλο όγκο έργων, γιατί οι Αστρολόγοι έκαναν τις έρευνες τους στο δίπολο Ουρανού-Γής αλλά προέτρεπαν και άλλους ανθρώπους να συνεχίσουνε το έργο τους, γιατί οι πλανήτες πάντα κινούνται στον Ουρανό και φέρνουν συνεχώς νέα γεγονότα είτε συμβολικά είτε πραγματικά. Η Ελληνιστική Αστρολογία θεωρείται σήμερα η επιστήμη που έβαλε τις βάσεις για την σύγχρονη Αστρολογία, παρότι η επιστήμη αυτή είναι γνωστή πριν την Αρχαία Ελλάδα.Οι σκαπανείς της δεν άφησαν έργο, γιατί την θεωρούσαν θεόπνευστη.

Στα βάθη της ιστορίας γεννήθηκε ο πρώτος Τέκτονας, όταν ο άνθρωπος γύρισε τα μάτια του στον έναστρο Ουρανό της νύκτας και προσπάθησε να δεί τις σχέσεις των πραγμάτων με τα γεγονότα της ημέρας. Ετσι μπορεί να ερμηνευτούν τα σύμβολα Ηλιος και Σελήνη, που βρίσκονται στην Ανατολή, πάνω από την έδρα του Σεβασμίου.

 

Από τα ανωτέρω αποσπάσματα είναι φανερό ότι το μήνυμα του Ηράκλειτου προς τον Τέκτονα είναι η κίνηση του πνεύματος. Κάθε κίνηση στην φύση παράγει ενέργεια. Ετσι ο κάθε  Τέκτονας είναι μία ενέργεια που συμμετάσχει στο γίγνεσθαι του Κόσμου και του Σύμπαντος. Θα προσπαθήσουμε να δούμε πως μπορούμε να περιγράψουμε αυτή την ενέργεια με την γλώσσα των μαθηματικών.

 

Ας αρχίσουμε με κάποιες παραδοχές. Κάθε Τέκτονας πρέπει να έχει γνώση της ιστορικής διαδρομής του Τεκτονισμού, τους συμβολισμούς του κάθε βαθμού που κατέχει καθώς επίσης και την έρευνα που κάνει καθημερινά στον εαυτό του αλλά και σε όλο τον κόσμο, για να ανακαλύψει κρυμμένες σχέσεις του Τεκτονισμού. Ας ονομάσουμε αυτή την γνώση με ένα σύμβολο ΤΓ ( Τεκτονική Γνώση).

 

Κάθε Τέκτονας πρέπει να εφαρμόζει τον Τεκτονισμό στην κοινωνία με έργα και πράξεις. Επίσης να γνωρίζει όλα τα τυπικά και να τα εφαρμόζει με ακρίβεια. Ας ονομάσουμε αυτή την πρακτική με το σύμβολο ΤΠ  ( Τεκτονική Πρακτική ).

 

Τέλος κάθε Τέκτονας πρέπει να συμμετέχει συνειδητά στις εργασίες εντός του ναού αλλά και γενικότερα σε Τεκτονικές εορτές, τελετές κ.λ.π Ας ονομάσουμε αυτή την συνειδητότητα σαν ΤΣ ( Τεκτονική Συνειδητότητα )

 

Ετσι έχουμε τρία σύνολα ενεργειών, που μπορούν να χαρακτηρίσουν την ΤΕ ( Τεκτονική Ενέργεια). Η μαθηματική περιγραφή τους μπορεί να είναι πολύπλοκη. Εμείς θα κρατήσουμε μόνο τα σύμβολα τους. Ας δούμε πώς μπορεί να χειριστούμε αυτά τα σύμβολα.

 

Στην κλασσική φυσική, όπως την ξέρουμε από τον Νεύτωνα, τα τμήματα ενός ζώντος οργανισμού, που το θεωρούμε κλειστό προς το περιβάλλον, είναι διαχωρίσιμα και η περιγραφή του είναι το άθροισμα των τμημάτων του, ντετερμινιστική θεώρηση της Φύσης.

 

Η κβαντική φυσική ορίζει ότι η πραγματικότητα του φυσικού κόσμου απαρτίζεται  από μη-διαχωρισμό του Όλου και το μοντέλο περιγραφής του Κόσμου είναι πιθανολογικό δηλαδή πολλαπλασιαστικό.

 

Ο κάθε Τέκτονας είναι μια ζωντανή οντότητα, που δεν μπορεί να αποκοπεί από τον Κόσμο και το Σύμπαν. Ο χειρισμός των ιδιοτήτων πού τον χαρακτηρίζουν είναι πιθανολογικός και έτσι τα σύμβολα ΤΓ-ΤΠ-ΤΣ μπορούν να απεικονιστούν με την ακόλουθη μαθηματική σχέση

 

ΤΕ= ( ΤΓ)*(ΤΠ)*(ΤΣ)

 

 

Επειδή η ανωτέρω μαθηματική εξίσωση είναι πιθανολογική, οι τιμές που λαμβάνει κάθε όρος είναι από μηδέν μέχρι ένα, όπως μας ορίζει η θεωρία πιθανοτήτων, όπως αυτή είναι γνωστή από τα μαθητικά μας χρόνια.

 

Η  μέγιστη τιμή  της  ανωτέρω εξίσωση είναι η μονάδα. Επειδή ενέργεια και φώς είναι ταυτόσημες έννοιες, μπορούμε να πούμε ότι ο Τέκτονας αναζητεί το Αιώνιο Φώς, το περιέχον το πάν, προς  το οποίο το πάν τείνει, που αφυπνίζει τις ανθρώπινες διάνοιες και δεν το ευρίσκουμε πλήρως, γιατί οι ανθρώπινοι οφθαλμοί δεν δύνανται να αντέξουν την λάμψη του. ( Τυπικό του Πρώτου Συμβολικού Βαθμού).

 

Η ενέργεια του Τέκτονα αυξάνεται, ανάλογα με τις μυήσεις που λαμβάνει, και τείνει προς την μονάδα, που ποτέ δεν φτάνει. Αυτό μας δείχνει ότι ο Τεκτονισμός είναι μια συνεχή μαθητεία, που διαρκεί μια ζωή.

 

 

Κατά το κλείσιμο των εργασιών σχηματίζεται η Αλυσος. Η Άλυσος είναι ο αγωγός Τεκτονικής ενέργειας, ηλεκτρικής φύσεως, προς  όλους τους  Τέκτονες που συμμετέχουν των εργασιών. Η ενέργεια μέσα από την  Άλυσο πολλαπλασιάζεται και γίνεται αντιληπτή από όλους γιατί είναι η Αρετή και η Αγάπη μέσα από την τοπολογία της Σκέψης, γεωμετρική έκφραση του Μ.Α.Τ.Σ.

 

Επειδή η Γή κινείται περί του Ηλίου και τον άξονά της, μέσα από μαγνητικά πεδία, η Άλυσος εκπέμπει ένα Τεκτονικό Πεδίο ( ηλεκτρομαγνητικής φύσεως), προς τον Κόσμο και το Σύμπαν. Κάθε πεδίο χαρακτηρίζεται από τρείς άξονες. Το Τεκτονικό πεδίο έχει σαν άξονες τις τρείς στήλες του Ναού, της Σοφίας, του Κάλλους και της Ισχύος. Η ισχύς του Τεκτονικού  Πεδίου εξαρτάται από την Τεκτονική Ενέργεια, όπως αυτή εκφράζεται από την ανωτέρω εξίσωση. Έτσι κάθε Τέκτονας πρέπει να συμμετέχει ενεργά και τακτικά στις εργασίες της Στοάς, γιατί γίνεται πομπός Τεκτονικού Πεδίου στους γύρω του αλλά και σε όλο το Σύμπαν. Το Κάλλος του Πεδίου βρίσκεται μέσα στα τυπικά, πανάρχαια γνώση μέσα από την δύναμη των συμβόλων, και οι καμπύλες που το χαρακτηρίζουν είναι γεωμετρικές, που σε τίποτε δεν θυμίζουν τις χαοτικές καμπύλες του κόσμου των μετάλλων. Τέλος η Σοφία του Πεδίου, εκπέμπει την Αρετή στις καρδιές των ανθρώπων, μέσα από την  ταύτισης Αιώνιου Φωτός και της ενέργειας της καρδιάς κάθε Τέκτονα.

 

Πριν την έξοδο μας από τον Ναό ομνύουμε σιγήν επί των εργασιών. Ο ενεργειακός αποσυμβολισμός αυτής της κίνησης  είναι ότι ο Τέκτονας, δέχθηκε μια διαφορετική μορφή ενέργειας μέσα του, που είναι δύσκολο να εκφραστεί και προτιμά την σιωπή, όπως έκαναν και οι Ιερείς στα Μυστήρια της Αρχαιότητας.

 

Εγραψε Mercurius Astrologus 1638

 

 

 

 

 

Advertisements