Μάθε ότι το πρώτο ον που δημιούργησε ο Θεός υπήρξε μια φωτεινή ουσία, που ονομάζεται Νοημοσύνη. Και ο Υψιστος Θεός προίκισε αυτή την ουσία με τρείς ιδιότητες: γνώση του Θεού, γνώση του εαυτού, γνώση του γεγονότος ότι αρχικά αυτή η ίδια δεν υπάρχει και δημιουργήθηκε στη συνέχεια. Από την ιδιότητα που συνδέεται με την γνώση του Θεού, αναδύθηκε η ομορφιά. Από την ιδιότητα που συνδέεται με τη γνώση του εαυτού, αναδύθηκε ο έρωτας. Από την ιδιότητα που συνδέεται με τη γνώση του γεγονότος ότι δεν υπήρχε αλλά δημιουργήθηκε στη συνέχεια, αναδύθηκε η νοσταλγία.

 

Και αυτές οι τρείς υπάρξεις, η Ομορφιά, ο Ερωτας και η Νοσταλγία, προέρχονται από την ίδια πρωτορχική πηγή, είναι μεταξύ τους αδέλφια. Η Ομορφιά, που είναι ο μεγαλύτερος αδελφός, θεάται τον εαυτό της. Εχει το όραμα του εαυτού της ωσάν να ήταν το ύψιστο Αγαθό, η αγαλλίαση γεννήθηκε μέσα της και εκείνη χαμογέλασε. Και τότε μυριάδες Αγγελλοι της πιο υψηλής τάξης αναδύθηκαν ανθισμένοι από αυτό το χαμόγελο. Ο Ερωτας, ο μεσαίος αδελφός, ήταν ο οικείος σύντροφος της Ομορφιάς. Δεν μπορούσε να αποσπάσει το βλέμμα του από εκείνη, και περέμεινε μόνιμα στην υπηρεσία της. Όταν του παρουσιάστηκε το χαμόγελο της Ομορφιάς, τον κατέλαβε μια δίνη τρέλας, αναστατώθηκε. Αλλά η Νοσταγλία, ο πιο μικρός αδελφός, κρεμάστηκε επάνω της. Και καθώς η Νοσταγλία κρεμάστηκε και αγκάλιασε τον Ερωτα, γεννήθηκαν ο Ουρανός και η Γή.

ΣΑΧΡΑΒΑΡΝΤΙ. Σιχαμποντίν Γιάχια, γνωστός ως Σοχραβαρντί. Ιρανός φιλόσοφος που γεννήθηκε το 1155 στο Σοχραβάρντ και πέθανε στο Χαλέπι το 1191. Θεωρείται ο δημιουργός ενός συστήματος σκέψης, ειδικά ανατολικής και αυτόνομης, η οποία συγχωνεύει σοφία και μυστικισμό, μεταφυσική και θεοσοφία.

 

Μετά από κλασικές σπυδές στη θεολογία και στη φιλοσοφία, ταξιδεύει στο Ισπαχάν όπου μελετά τον Αβικέννα και τα σχόλια του για τον Αριστοτέλη και στην συνέχεια πηγαίνει στη Βαγδάτη.

 

Μυείται στο Σουφισμό και ενδιαφέρεται για τις εσωτερικές πρακτικές. Αρχίζει να διαβλέπει το έργο του, την αναδόμηση της ιστορίας της φιλοσοφίας από την Αρχαία Ελλάδα μέχρι την Περσία του 12ου αιώνα.

 

Τον ξαναβρίσκουμε στη συνέχεια στο Χαλέπι, όπου οι ιδέες του δημιουργούν σκάνδαλο, για παρέκκλιση από το Κοράνι και γι απιστία προς το Ισλάμ. Εγκριτοι νομομαθείς απαιτούν από τον χαλίφη το κεφάλι του. Θα πεθάνει σε φυλακή σε ηλικία τριάντα έξι χρόνων.

 

Ανθολόγησε ο Mercurius Astrologus 1638

 

 

Advertisements