Το μεγάλο δράμα και η μεγάλη εξιλεώση του Ιησού ταυτόχρονα είναι η αμφιβολία.Και την ίδια στιγμή η αντοχή να παραμένεις ως το τέλος στην τροχιά της πορείας σου παρά το βάρος αυτής της αμφιβολίας, παρά την ανθρώπινη δικαιολογιμένη δειλία.Ο Ιησούς, όπως και ο Σωκράτης, ήσαν άνθρωποι.Καθημερινοί.Ψυχικά είχαν όλες τις προδιαγραφές να ζήσουν μια άκοπη και ανέφελη ζωή.Η πίστη τους και η αμφιβολία τους τοποθέτησε στην τροχιά της αυτοθυσίας. Οχι για την ίδια την αυτοθυσία. Αλλά για το νόημα της υπαρξής τους.Κάθε φορά που ένας άνθρωπος επιλέγει να ακολουθήσει τον δρόμο της εσωτερικής του πίστης και να ταχθεί σε αυτόν, άσχετα με την περρρέουσα, γίνεται ένας μικρός Ιησούς.Για εκείνον, για τους γύρω του. Τα μεγέθη είναι πάντα σχετικά.Τότε οι εσωτερικές εικόνες της Μαρίας της Μαγδαλινής. του Λαζάρου, του λεπρού, των συντρόφων του Ιησού ακόμη και της Παναγίας αποκτούν άλλη διάσταση.Καθημερινή.Κάθονται απέναντι μας. Ζουν αντίστοιχες ιστορίες. Αλλωστε ζωή δίχως πίστη-κάθε είδους πίστη-είνα καράβι δίχως άγκυρα.
ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ
1
Advertisements