Category: Αστρολογια


1


Aπο μικρό παιδί είχα έντονο ενδιαφέρον για τον Ιησού Χριστό και την ζωή του. Είμαι επίσης ενθουσιώδης μαθήτρια της αστρολογίας. Όμως, μεγαλώνοντας με τις αρχές της Λουθερανής Εκκλησίας, μου έλεγαν ότι οι Χριστιανοί δεν πιστεύουν στην Αστρολογία. Ο παπάς της ενορίας μας  θα έπεφτε από τον άμβωνά του αν άκουγε αυτό πού κάποιοι επιστημονικοί μελετητές της Βίβλου είχαν διαπιστώσει: ότι όχι μόνο υπάρχουν πολλές σοβαρές αναφορές για την επιρροή των άστρων μέσα στις Γραφές, αλλά και ότι ένα ολόκληρο βιβλίο της Βίβλου είναι αφιερωμένο αποκλειστικά στην αστρολογία!!

Πριν από μερικά χρόνια έκανα μεταπτυχιακή εργασία σε ένα από τα πλέον αξιοσέβαστα εκπαιδευτικά ιδρύματα στην Αμερική. Έμαθα ότι τις τελευταίες δεκαετίες, υπήρξε επανάσταση στην θεώρηση που είχαμε σχετικά με τον Ιουδαϊσμό και τον Χριστιανισμό κατά τον πρώτο αιώνα, κυρίως λόγω της ανακάλυψης χαμένων για πολλά χρόνια κειμένων, που πρόσφεραν μαρτυρίες από ανθρώπους παρόντες την εποχή που ζούσε ο Ιησούς. Όταν οι επιστήμονες βρήκαν αστρολογικά κείμενα μέσα στους Παπύρους της Νεκρής Θάλασσας, αναγκάστηκαν να αναθεωρήσουν την υποτιθέμενη ως τότε  εχθρική σχέση ανάμεσα στην αστρολογία και τον αρχαίο Ιουδαϊσμό. Επιπλέον, μεγαλύτερες ακόμη εκπλήξεις έμελλε να παρουσιαστούν. Με την μετάφραση αρχαίων Αιγυπτιακών και Βαβυλωνιακών “μαγικών” κειμένων, οι επιστήμονες έγιναν γνώστες της αστρολογικής ορολογίας  στην Μέση Ανατολή που χρησιμοποιούσαν πριν από δύο χιλιάδες χρόνια. Ξαφνικά, πολλοί αινιγματικοί στίχοι  της Βίβλου κατέστη δυνατόν να ερμηνευθούν. Περιέγραφαν αστρολογικά σχήματα στον ουρανό.

Για κάποιο λόγο, αυτές οι αναπάντεχες ανακαλύψεις δεν προσέλαβαν αρκετή δημοσιότητα. Αντ΄αυτού, οι φερόμενοι ως αυθεντίες της Βίβλου, έκαναν κάποιες αναφορές σε αυτές τις ανακαλύψεις από καιρού εις καιρόν σε κάποια αμφιβόλου αξιοπιστίας  επιστημονικά περιοδικά. Εσύ όμως, σαν αστρολόγος, δικαιούσαι να γνωρίζεις  τα γεγονότα και την αλήθεια. Ιδού λοιπόν μερικές από τις αστρολογικές εκπλήξεις που συνάντησα όταν μελετούσα τη Βίβλο.

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΩΝ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΩΝ

Το ζώδιο του Ιησού

Αυτό είναι ένα αντικείμενο ατελείωτων συζητήσεων ανάμεσα σε αστρολόγους. Ποιο είναι το ζώδιο του Ιησού; Οι Χριστιανοί γιορτάζουν τη γέννηση του Ιησού στις 25 Δεκεμβρίου, που σημαίνει ότι είναι Αιγόκερως. Εν τούτοις, δεν υπάρχει καμμία ένδειξις ότι υπήρχε γιορτή που να ονομαζόταν Χριστούγεννα πριν από το 336 μ.Χ. Οι πλειοψηφία των ειδικών συμφωνούν ότι οι Χριστιανοί του 4ου αιώνα διάλεξαν την 25η Δεκεμβρίου για την νέα αυτή γιορτή, διότι αντιστοιχούσε με το χειμερινό  ηλιοστάσιο. Ενώ οι παγανιστές γιόρταζαν τη συμβολική γέννηση του Ήλιου, οι Χριστιανοί τιμούσαν τη γέννηση του Χριστού. Και τώρα γεννιέται το ερώτημα: Πότε γεννήθηκε ο Χριστός;

Αν και η χρονολογία  της γέννησης του Ιησού παραμένει αντικείμενο διαφωνιών, ξαφνιάστηκα όταν ανακάλυψα ότι ήταν ξεκάθαρο σε ποια περίοδο μέσα στο χρόνο γεννήθηκε: Οι επιστήμονες ήδη το γνώριζαν. Το κατά Λουκά  Ευαγγέλιο ξεκινάει με μία αναφορά ότι, κατά τις ημέρες το Βασιλιά Ηρώδη, ένας ιερέας  άτεκνος ονομαζόμενος   Ζαχαρίας υπηρετούσε στο ναό της Ιερουσαλήμ. Καθώς  άναβε θυμίαμα στο βωμό, ένας άγγελος παρουσιάστηκε δίπλα του και του ανήγγειλε ότι, με τη Χάρη του Θεού, η ηλικιωμένη σύζυγός του Ελισάβετ επρόκειτο επιτέλους να μείνει έγκυος. Το παιδί τους επροορίζετο να « προηγηθεί του Κυρίου για να προετοιμάσει τον Δρόμο Του»3. Ο Λουκάς επίσης μας λέει ότι αυτό το αγόρι – το οποίο είναι ο Ιωάννης ο Βαπτιστής – γεννήθηκε 6 μήνες πριν το Χριστό.4 Εάν προσδιορισθεί ο  χρόνος γέννησης  του Ιωάννη, τότε μπορούμε να μάθουμε την ημερομηνία γέννησης  του Ιησού. Ευτυχώς, η Βίβλος μας δίνει τις απαραίτητες πληροφορίες.

Στην εποχή του Ηρώδη, ο Ιουδαϊκός κλήρος ήταν χωρισμένος σε 24 τάγματα, διασκορπισμένα σε όλη την Παλαιστίνη. Ο κάθε ένας κληρικός είχε καθήκον να παρουσιάζεται  στο ναό της Ιερουσαλήμ σε προκαθορισμένες περιόδους κάθε χρόνο, ανάλογα σε ποιο τάγμα ανήκε. Ο Λουκάς στο εδάφιο 1:5 λέει ότι ο Ζαχαρίας ανήκε στο « τάγμα της Αμπιζά», που σημαίνει ότι η περίοδος της υπηρεσίας του εκεί ήταν τον Μάιο. Ο Λουκάς επίσης  αφήνει να εννοηθεί ότι η Ελισάβετ έμεινε έγκυος αμέσως μετά την επιστροφή του Ζαχαρία από την Ιερουσαλήμ. Αυτό έγινε τον Ιούνιο.

Ο Ιωάννης γεννήθηκε πιθανόν τέλη Φεβρουαρίου με αρχές Μαρτίου. Αυτό σημαίνει ότι ο Ιησούς γεννήθηκε τέλος Αυγούστου με αρχές Σεπτεμβρίου. Εάν η εξιστόρηση των γεγονότων στη Βίβλο είναι ακριβής, τότε ο Ιησούς είναι είτε Λέων, είτε Παρθένος.5

Αυτά είναι όσα μπορούν να προσφέρουν οι επιστήμονες. Εμείς οι αστρολόγοι παίρνουμε τη σκυτάλη από εδώ. Σύμφωνα με  μία Εβραϊκή προφητεία, ο Μεσσίας έμελλε να γεννηθεί  στο σοι του Judah, πατριάρχη μίας από τις 12 φυλές του Ισραήλ.

Οι Ευαγγελιστές πίστευαν με πάθος ότι ο Ιησούς ήταν ο αναμενόμενος Μεσσίας και

προσπάθησαν σκληρά να αποδείξουν ότι κατάγεται από την συγκεκριμένη οικογένεια. 6 Το « Βιβλίο της Γένεσης» περιγράφει τον πατριάρχη ως εξής: « ο Judah  είναι ένα μικρό λιονταράκι …ξάπλωνε όπως ένα λιοντάρι η μια λέαινα» 7  Η προσομοίωση με λιοντάρι είναι έντονα υποδηλωτική-αντιπροσωπευτική. Σίγουρα η δυναμική, χαρισματική προσωπικότητα του Ιησού  μοιάζει περισσότερο σαν Λέων παρά σαν Παρθένος, ζώδιο το οποίο ταιριάζει περισσότερο στη μητέρα του Μαρία.

Εάν ο Ιησούς ήταν Λέων, ο Ιωάννης ο Βαπτιστής – γεννημένος 6 μήνες νωρίτερα – πιθανότατα ήταν Υδροχόος . Έλεγε ο Ιωάννης για τον Ιησού. « Εκείνος πρέπει να δοξαστεί, ενώ εγώ πρέπει να ταπεινωθώ».8 Θα μπορούσε να υπήρχε κάποιος αστρονομικός συμβολισμός εδώ: Καθώς ο Λέων ανατέλλει πάνω από τον ωροσκόπο,

ο Υδροχόος κατεβαίνει κάτω από τον ορίζοντα. Ο Ιωάννης ήταν ένας εικονοκλάστης αναμορφωτής ο οποίος οδηγούσε ανθρώπους στον Ιορδάνη ποταμό για να τους  βαφτίσει. Ποιο άλλο ζώδιο αντιπροσωπεύει καλύτερα τον Ιωάννη από τον Υδροχόο, από τον οποίο ρέει το ουράνιο  ύδωρ;

Η Βασιλεία των Ουρανών

Εκτός από το θέμα της ημερομηνίας γέννησης του Ιησού και τις αναφορές στο μυστηριώδες Άστρο της Βηθλεέμ, υπάρχουν, αλήθεια, και άλλες αναφορές στην Αστρολογία, μέσα στη Βίβλο; 9

Ασφαλώς και υπάρχουν. Και αυτό είναι απολύτως φυσικό, αφού η αστρολογία ήταν ένα από τα μεγάλα ενδιαφέροντα και των πλουσίων και των φτωχών κατά τους πρώτους αιώνες μ.Χ. Ο Καίσαρ Αύγουστος, αυτοκράτορας της Ρώμης κατά την παιδική ηλικία του Ιησού, είχε σφραγίσει το ζώδιο της Σελήνης του στα νομίσματα. Επίσης, οι πρώτοι Χριστιανοί είχαν και αυτοί γοητευτεί από τα άστρα. Πολλά κείμενά τους , όπως  Η Ιδέα της Μεγάλης μας Δύναμης, Η κατά Παύλον Αποκάλυψις, και Η Πρώτη κατά  James Αποκάλυψις, μνημονεύουν αστρολογικά θέματα. 10 Ένα βασικό  πρόβλημα των Χριστιανών ήταν ότι οι ενσαρκωμένες ψυχές πρέπει να απελευθερωθούν από την επιβαρυντική επιρροή των πλανητών, ώστε να μπορέσουν να εισέλθουν στον Παράδεισο μετά τον θάνατο. Ένα γνωστό γραπτό, Η Πίστη της Σοφίας, περιγράφει πως ο Ιησούς πετούσε στον ουρανό, σπρώχνοντας τους πλανήτες  αλλάζοντας την τροχιά τους, ώστε να μην λειτουργούν πλέον οι πλανητικές όψεις.11

Στην αρχαιότητα, η κοσμική αστρολογία ( χρονική επιλογή ιστορικών γεγονότων) ήταν πολύ πιο σημαντική απ’όσο είναι σήμερα. Οι αστρολόγοι όφειλαν να προβλέπουν την άνοδο και την πτώση βασιλιάδων και βασιλείων, σύμφωνα με τους μεγάλους κύκλους του χρόνου.12  Συμπτωματικά, στα χρόνια του Χριστού, αρκετοί τέτοιοι κύκλοι έφθαναν στο τέλος τους, και μία νέα εποχή, καθορισμένη από μεγάλες αλλαγές στον ουρανό, ξεκινούσε.

Ο πρώτος από αυτούς τους κύκλους είχε προσδιορισθεί από τον Εβραίο προφήτη Δανιήλ. Περίπου 6 αιώνες προ Χριστού, ο βασιλιάς Ναβουχοδονόσορ ανακήρυξε τον Δανιήλ « αρχηγό των μάγων, Χαλδαίων και αστρολόγων» 13  Ο Δανιήλ είχε με τόλμη προβλέψει ότι περίπου μετά από « εβδομήντα εβδομάδες από χρόνια» θα επέλθει « το τέλος της αμαρτίας» και « ένας ευλογημένος, ένας πρίγκηπας,» θα

εγερθεί «και θα αποκαταστήσει και θα χτίσει την Ιερουσαλήμ». 14 Σύμφωνα με αρκετές απόψεις, στη εποχή του Ιησού, η ημέρα της αποκατάστασης πλησίαζε. Οι Εβραίοι ζηλωτές περίμεναν με λαχτάρα τον « ευλογημένο» (μεσσία, στα Αραμαικά) ¨

ο οποίος θα έδιωχνε τους  Ρωμαίους κατακτητές από την Παλαιστίνη και θα έφερνε ξανά την αυτονομία στους Εβραίους. Αρκετοί επίδοξοι μεσσίες παρουσιάστηκαν, οι οποίοι άμεσα εξολοθρεύτηκαν από τους Ρωμαίους.

Ο πιο γνωστός από τους Μεσσίες, ήταν , φυσικά, ο Ιησούς ο Ναζωραίος.15 Μίλησε για την « Βασιλεία των Ουρανών», η οποία έμελλε να παρουσιασθεί άμεσα, και διαβεβαίωσε τους μαθητές του ότι μία νέα εποχή θα ξεκινούσε επί των ημερών τους.16 Μία  γενιά αργότερα, μία νέα εποχή όντως  ξεκίνησε, αλλά δεν σημειοδότησε τον θρίαμβο του Εβραϊκού έθνους που οι μαθητές του Ιησού είχαν οραματιστεί. Το 70 μ.Χ, η Ιερουσαλήμ καταστράφηκε από τους Ρωμαίους. Ο ναός τους γκρεμίστηκε και οι Εβραίοι έχασαν την πατρίδα τους για 2000 χρόνια. Η νέα εποχή ήταν τελικά η Χριστιανική εποχή. Η  « Γη της Επαγγελίας»,ήταν  μια πνευματική και όχι υλική έννοια. Και η επιστροφή του Ιησού με δόξα για να κυβερνήσει τη Γη, θα έπαιρνε πολύ, πάρα πολύ περισσότερο χρόνο απ’όσο αρχικά είχε υπολογισθεί.

Ο Αστρολόγος του Ιησού

Περί τα τέλη του πρώτου αιώνα, σε μία Ρωμαϊκή επαρχιακή φυλακή στη νήσο Πάτμο στο Ικάριο Πέλαγος, ένας Χριστιανός οραματιστής ονομαζόμενος Ιωάννης, έστεψε το βλέμμα του στον ουρανό ψάχνοντας για σημάδια περί του ερχομού του Ιησού. Το χειρόγραφο που συνέταξε , « Η Αποκάλυψη του Ιωάννη», έμελλε να είναι το τελευταίο βιβλίο της Βίβλου. Και βέβαια αναγνωρισμένοι ακαδημαϊκοί τώρα παραδέχονται ότι η Αποκάλυψη είναι βασικά μία εργασία κοσμικής αστρολογίας.17

Ναι, ο Ιωάννης της Πάτμου ήταν ένας αστρολόγος. Πάντως, η αστρολογία που χρησιμοποιούσε ήταν πολύ διαφορετική από την αστρολογία που χρησιμοποιούμε σήμερα. Ακολουθούσε την Σημιτική παράδοση της « αστρικής προφητείας», όπως ακριβώς και στα βιβλία του Ιεζεκιήλ, του Δανιήλ και του Ζαχαρία, στη Παλαιά Διαθήκη. Αυτή η αστρολογία δεν είχε σχέση με κατάστρωση ωροσκοπίων και ανάλυση όψεων η οικοθεσίας. Απλά, ο προφήτης «έστρεφε το βλέμμα του» 18 προς

τα άστρα, η « έβλεπε μέσα στη νύχτα»19 τούς αστερισμούς, η « άνοιγαν οι ουρανοί»,20 όπου οράματα αγγέλων ( τα άστρα ) αποκάλυπταν  τα μυστικά του μέλλοντος. Πολύ συχνά η Βίβλος μας λέει ότι οι προφήτες έψαχναν στον ουρανό για σημάδια από τον Θεό  και μηνύματα αποκαλυπτικά του Θείου σχεδίου. « Τότε, είδα έναν άλλο οιωνό στους Ουρανούς, μεγαλοπρεπή και υπέροχο», γράφει ο Ιωάννης στην Αποκάλυψη 15:1.

Μέχρι πριν από λίγο καιρό, οι επιστήμονες δεν ήθελαν να παραδεχθούν ότι η Βίβλος κυριολεκτεί. Οι Βιβλικοί προφήτες πράγματι  κοιτούσαν τον νυχτερινό ουρανό. Τα σουρεαλιστικά οράματα που έβλεπαν από ουράνιους τροχούς, ουράνια κηροπήγια,  ιπτάμενους παπύρους και αιώνιους «παρατηρητές» γνωρίζουμε σήμερα ότι ήταν αστερισμοί και άλλα ουράνια φαινόμενα. Τα « εφτά μάτια του Κυρίου» που «κάλυπταν ολόκληρη τη Γη», όπως αναφέρει ο Ζαχαρίας 4:10, δεν ήταν άλλο από τούς 7 βασικούς πλανήτες. Οι Εβραίοι και οι πρώτοι Χριστιανοί « αστρικοί προφήτες» επέτρεπαν στον εαυτό τους  να « ανυψωθούν» η « να κυριευθούν από το Πνεύμα» , έστρεφαν το βλέμμα προς τον ουρανό όπου « ο Θεός του Παραδείσου»,

« ο Υπέρτατος», διοικούσε τις λεγεώνες  του από φωτεινούς αγγέλους – τα άστρα.21 Και οι άγγελοι μερικές φορές μαρτυρούσαν τα μυστικά της  μοίρας των λαών στους  κοινούς θνητούς.

Για τους αστρικούς προφήτες της Βίβλου, ο ουρανός ήταν ένας περιστρεφόμενος πάπυρος με γραφές που μόνον οραματιστές σαν αυτούς μπορούσαν να ερμηνεύσουν. Οι εκλείψεις, οι κομήτες, οι μετεωρίτες, οι ανατέλλοντες αστέρες κατά καιρούς, ακόμη και οι ξαφνικοί κεραυνοί η οι αστραπές κάπου στον ουρανό, όλα αυτά τα φαινόμενα πίστευαν ότι ήταν κάποια μηνύματα που εξέφραζαν το θέλημα του Θεού.

Τα αστέρια διασκορπισμένα ακανόνιστα στον ουρανό, σχημάτιζαν φιγούρες εγκύων γυναικών και στριφτών φιδιών, ιπτάμενων δράκων και τεράτων με 10 κέρατα και 7 κεφάλια – όλα αυτά έφερναν φοβερά μαντάτα στους μελετητές του ουρανού. Άλλες φορές, το φωτεινό στερέωμα έμοιαζε με λαμπερή πόλη στον ουρανό, στα μάτια του εκστασιασμένου ουράνιου παρατηρητή. Από τη θέση του  στην κορυφή κάποιου λόφου, τα αστέρια που τρεμόσβηναν στον νυχτερινό ουρανό, έμοιαζαν με τους πυρσούς που τρεμόπαιζαν στην πόλη, στην πεδιάδα πέρα από το λόφο.

Ευρισκόμενος σε κατάσταση υπνώσεως, ο Ιωάννης της Πάτμου εξιστορεί το ουράνιο όραμά του: « ένας από τους επτά πλανητικούς αγγέλους, με μετέφερε πνευματικά σε ένα τεράστιο, ψηλό βουνό, και μου έδειξε την πόλη της Ιερουσαλήμ καθώς κατέβαινε μέσα από το ουρανό… ακτινοβολώντας σαν το πιο λαμπερό διαμάντι, σαν ίασπις, καθαρή σαν κρύσταλλο. Είχε ένα τεράστιο, ψηλό τείχος γύρω της, με δώδεκα πύλες και στην κάθε πύλη υπήρχε ένας άγγελος.» 22 Με εξαιρετική ποιητική δεξιοτεχνία, ο Ιωάννης περιγράφει τους δώδεκα οίκους και τα δώδεκα ζώδια.

Η ουράνια Ιερουσαλήμ ήταν ο ουράνιος θόλος του νυχτερινού ουρανού, « που κατέβαινε από τον ουρανό», καθώς οι δυτικές προς αυτήν περιοχές σιγά- σιγά έδυαν κάτω από τον ορίζοντα.

Κοιτάζοντας μέσα από « μία πόρτα στον ουρανό», ο Ιωάννης βλέπει τέσσερις οντότητες γύρω από τον θρόνο του Θεού, « η πρώτη ζωντανή οντότητα  έμοιαζε με λιοντάρι, η δεύτερη με βόδι, η τρίτη είχε πρόσωπο ανθρώπου και η τέταρτη έμοιαζε με αετό που πετούσε». Η κάθε μία από αυτές τις οντότητες είναι « γεμάτη από μάτια, και τραγουδούσαν συνεχώς, μέρα – νύχτα».23 Προφανώς περιγράφει τα τέσσερα σταθερά ζώδια (Λέων, Ταύρος, Υδροχόος, Σκορπιός), που αιώνια περικλείουν τον Ουράνιο Βόρειο Πόλο- το μοναδικό σημείο στον ουρανό που δεν κινείται, και που γύρω του, όλες οι στρατιές του ουρανού περιστρέφονται ευλαβικά.

Τα «μάτια» γύρω από τις τέσσερις οντότητες είναι τα μεμονωμένα άστρα, οι μυστηριώδεις ουράνιοι «παρατηρητές» που αναφέρονται στη Βίβλο.

Στον Δυτικό βιομηχανοποιημένο κόσμο, οι άνθρωποι δεν πιστεύουν πια ότι οι πλανήτες και οι αστέρες είναι ζωντανά όντα, και γι’αυτό  μας ξενίζει το γεγονός ότι  οι «στρατιές των ουρανών», ακόμη και μερικοί από τους γνωστούς άγγελους που αναφέρονται στη Βίβλο, απλά, ήταν αστέρια. 24  Πάντως, για τους αρχαίους, οι πλανήτες και οι αστέρες  ρύθμιζαν τις ώρες, τις εποχές και τα χρόνια. Ήταν οι ιδανικοί υπηρέτες του Θεού και οι αξιωματικοί του,  που διατηρούσαν την τάξη

στον κόσμο και επιβεβαίωναν το μεγαλείο του Δημιουργού.

Όποιος προσπάθησε να διαβάσει το Βιβλίο της Αποκαλύψεως, σκόνταψε πάνω στις παράξενες και δυσνόητες πνευματικές αναφορές. Από τη στιγμή, όμως, που θα καταλάβουμε το κείμενο αστρολογικά, οι περιγραφές αυτές θα αρχίσουν να αποκαλύπτουν τα μυστικά τους. Για παράδειγμα, ο Ιωάννης μιλάει για « 24 πρεσβύτερους» και για « 24 θρόνους».25  Είναι χρήσιμο να αναφερθεί ότι οι Βαβυλώνιοι αστρονόμοι μετρούσαν τη διάρκεια μίας μέρας και μίας νύχτας με δώδεκα δύωρα, δηλαδή τις σημερινές 24 ώρες διάρκειας μίας ημέρας. 24 αστέρια είχαν αναλάβει να προσδιορίζουν τα 12 δύωρα καθώς τα αστέρια ανέτελλαν και έδυαν. Αυτά τα αστέρια ήταν οι « 24 πρεσβύτεροι» τους οποίους  ανέφερε ο Ιωάννης.

Οι « Τέσσερις Ιππότες της Αποκαλύψεως» είναι μία από  τις παλαιότερες και πλέον ανησυχητικές εικόνες της Αποκαλύψεως. Ορμούν μέσα από τον ουρανό, σκορπίζοντας λοιμούς, πολέμους, πείνα, και θάνατο. Μερικοί επιστήμονες πιστεύουν ότι αντιπροσώπευαν κομήτες. Άλλοι πίστευαν ότι ήταν ανθρωπόμορφες αστρικές θεότητες. Φαίνεται ότι ήταν ημίθεοι του ζωδιακού, ο ένας μετά τον άλλο σε σειρά, οι οποίοι κυβερνούσαν συνεχόμενες  διαδοχικά εποχές, και είχαν κατονομαστεί Λέων, Παρθένος, Ζυγός και Σκορπιός.26

Μέχρι το τέλος των Αιώνων

   Ο Ιωάννης της Πάτμου βρήκε ένα μήνυμα από τον Θεό στον ουρανό. Και τι έλεγε αυτό το μήνυμα;

Ο Ιωάννης προέβλεψε την πτώση της « παντοδύναμης πόλης της Βαβυλώνας» 27  Όμως, δεν αναφερόταν στ’αλήθεια στην Βαβυλώνα, η οποία είχε ήδη κυριευθεί από τους Πέρσες έξι αιώνες νωρίτερα. Εννοούσε την πτώση της  μισητής πόλης της Ρώμης, αλλά δεν τολμούσε να το ξεστομίσει. Το 64 μ.Χ., κάποιος έβαλε φωτιά στη Ρώμη, και αφού οι Χριστιανοί απειλούσαν να το κάνουν, ο αυτοκράτωρ Νέρων έκαιγε ζωντανούς ,ύποπτους Χριστιανούς τρομοκράτες. Ο Ιωάννης μεν έγραψε «Βαβυλώνα» αλλά όλοι ήξεραν ποια πόλη εννοούσε.

O Ιωάννης συνεχίζει και περιγράφει μία σειρά από φοβερές καταστροφές που θα εξαφανίσουν το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της Γης. Ο Χριστός θα εμφανισθεί επί της Γης, οι Χριστιανοί μάρτυρες θα αναστηθούν και θα βασιλεύσουν μαζί του για χίλια χρόνια. Μετά, και οι υπόλοιποι νεκροί θα εγερθούν από τους τάφους τους . Μία τελική σύγκρουση με τον Σατανά και η Τελική κρίση θα ακολουθήσουν. Μετά, τελικά, ο Ιωάννης βλέπει « ένα νέο Ουρανό και μία νέα Γη, διότι ο προηγούμενος Ουρανός και η προηγούμενη Γη  έχουν εκλείψει». 28

Αλλά οι Χριστιανοί δεν ήταν η μόνη ομάδα ανθρώπων που περίμεναν τον ερχομό του Σωτήρα. Αιώνες νωρίτερα, ο Ζωροάστρης, ο μυθικός μάγος, είχε προβλέψει ότι στο τέλος της εποχής ένα ιδιαίτερα προικισμένο παιδί αποκαλούμενο « σωτήρας» επρόκειτο να γεννηθεί από μία παρθένα. Μετά από έναν καταστροφικό πόλεμο, ο ενάρετος βασιλιάς θα ξεκινούσε έναν νέο κόσμο στον οποίο το κακό θα είναι ανύπαρκτο. Οι νεκροί θα εγείροντο από τους τάφους τους για να κριθούν, και οι αγνοί θα ζούσαν για πάντα σε μία ανανεωμένη Γη.  Αναμφισβήτητα ο Ιωάννης είχε επηρεαστεί από την Ζωροαστρική παράδοση  όταν διετύπωσε την παρόμοια προφητεία του. 29

Πότε θα γινόταν αυτός ο κατακλυσμός; Ο Ιησούς περίμενε την νέα εποχή να ξεκινήσει πολύ σύντομα. Το ίδιο και ο Ιωάννης της Πάτμου. Στο κορυφαίο όραμά του, ο Ιωάννης ακούει την ακτινοβολούσα οντότητα που καθόταν στον Ουράνιο θρόνο να αναφωνεί, «Εγώ είμαι το Άλφα και το Ωμέγα, η αρχή και το τέλος.» 30  Εάν οι  «εβδομήντα εβδομάδες από χρόνια» του Δανιήλ προέβλεπαν το τέλος των αιώνων, το ίδιο έκαναν και οι κινούμενοι ουρανοί. Η θέση του Ήλιου κατά την εαρινή ισημερία ευρίσκετο στην 0 μοίρα του Κριού, η οποία σημειοδοτούσε «την αρχή και το τέλος» του ζωδιακού από την εποχή των Σουμερίων, 3000 χρόνια νωρίτερα.

Ήταν δύσκολο να προσδιορισθεί το πού ακριβώς βρισκόταν η 0 μοίρα του Κριού, αλλά όσοι παρατηρούσαν τον ουρανό για πολλά χρόνια μπορούσαν να δουν ότι η εποχή του Κριού έφθανε στο τέλος της. Ο κύκλος των κοσμικών εποχών τελείωνε στο αρχικό του σημείο. Πώς θα μπορούσε ένα τόσο σημαντικό ουράνιο φαινόμενο να μην επαναρρύθμιζε τον χρόνο; Σίγουρα, ο «πρώτος Ουρανός»  επρόκειτο να πάψει να υπάρχει και ένας «νέος Ουρανός » επρόκειτο να ανατείλει.31

Ο Χριστιανικός συμβολισμός είναι προφανής. « Και μεταξύ του θρόνου και των τεσσάρων ζωντανών όντων και ανάμεσα στους πρεσβύτερους, είδα έναν Αμνό να στέκεται, σαν να είχε σφαγιασθεί» γράφει ο Ιωάννης στο Κεφάλαιο 5. Η εποχή του Κριού τελείωνε, καθώς και ο χρόνος, όπως τον ξέραμε.  Το ουράνιο πρόβατο είχε σφαγιασθεί, ακριβώς όπως και ο Ιησούς, καθώς ο Ιωάννης περιγράφει, « διότι Συ εσφαγιάσθεις  και με το αίμα Σου λυτρώθηκαν από τον Θεό άνθρωποι και φυλές σε όλο τον κόσμο». Στο όραμα του Ιωάννη, εκατομμύρια ουράνιες φωνές ανέκραξαν:

« Άξιος ο σφαγιασθείς Αμνός…Σε Εκείνον που κάθεται στον θρόνο και στον Αμνό ευλογία και τιμή και δόξα και παντοδυναμία για πάντα!» Η έκφραση « για πάντα» στα αρχαία Ελληνικά ήταν « εις τους αιώνες των αιώνων» που σημαίνει στην κυριολεξία « για κύκλους επί κύκλων» και είναι ξεκάθαρο ότι υπονοεί αστρολογικές εποχές.

Η πλειοψηφία των Χριστιανών θεολόγων έχουν απορρίψει αυτή την αδιαμφισβήτητη αστρολογική ερμηνεία του προφήτη Ιωάννη διότι ο άξονας των ισημεριών μετατοπίσθηκε από το σημείο Άλφα- Ωμέγα και δεν έγινε τίποτε. Ο κόσμος δεν σταμάτησε να υπάρχει. Όμως, μία νέα εποχή ξεκίνησε. Στον Δυτικό κόσμο, για την προηγούμενη εποχή αναφέρονται με  π.Χ. ( προ Χριστού) και μετά τη γέννηση του Ιησού, με μ.Χ.( μετά Χριστόν). 32

Είτε επαληθευθεί είτε όχι το όραμα του Ιωάννη, οι Χριστιανοί πιστεύουν με λατρεία την υπόσχεση του Ιησού: « Είμαι κοντά σας όλες τις ημέρες μέχρι το τέλος του χρόνου». 33 Η διδασκαλία του και τώρα ακόμη εμπνέει εκατομμύρια ανθρώπους, και το πνεύμα του παραμένει ολοζώντανο στις καρδιές τους.

Υπάρχει μία εναλλακτική ερμηνεία του οράματος του Ιωάννη για τη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού, προερχόμενη από την αρχαία παράδοση των Ινδών και Βουδιστών Καλατσάκρα ( τροχός του χρόνου).Το έτος 2425 μ.Χ. πρόκειται να ενσαρκωθεί η Ινδική θεότης  Κάλκι  και αφού έλθει από τη Σαμπάλα, θα πολεμήσει ενάντια στο κακό και θα καθιερώσει μια νέα παγκόσμια εποχή ειρήνης και διαφώτισης που θα διαρκέσει περίπου 2000 χρόνια. 34  Σημειώστε ότι το έτος 2425 αντιστοιχεί με την αρχή της εποχής του Υδροχόου στο Ινδικό αστρικό ζωδιακό σύστημα. Λίγο πριν αποβιώσει ο Χριστός, οι μαθητές του τον ρώτησαν που πρέπει να ψάξουν να τον βρούν. Τους απήντησε « να ακολουθήσετε έναν άνδρα που κουβαλάει ένα δοχείο με νερό» ( Λουκάς 22.10). Μήπως ο Ιωάννης περίμενε την Δευτέρα Παρουσία στο τέλος της εποχής του Κριού αντί να την περιμένει στο τέλος των Ιχθύων; Είναι πιθανόν Ιησούς και Κάλκι να είναι το ίδιο πρόσωπο;

Οι πολυάριθμες  αστρολογικές αναφορές μέσα στη Βίβλο προσφέρουν μία ενδιαφέρουσα όψη της αστρολογικής προφητείας στην πράξη, κάτι που ήταν συνηθισμένο τα χρόνια του Χριστού- μία ολόκληρη εποχή αστρολογικής πρακτικής η οποία είχε σχεδόν απόλυτα ξεχαστεί. Καθώς μαθαίνουμε όλο και περισσότερα για την αστρολογία της αρχαιότητας,  τόσο περισσότερα μαθαίνουμε για την Εβραιο-Χριστιανική θρησκευτική μας παράδοση. Μελετώντας τη Βίβλο συνυπολογίζοντας και τις αστρολογικές αναφορές, η αντίληψή μας για τα επουράνια γίνεται πλουσιότερη και πιο ξεκάθαρη.

Αναφορές και παρατηρήσεις

  1. Συνιστώ το σύγγραμμα ( Origen and the Life of the Stars του Alan Scott ( Clarendon Press 1994) για μία εκπληκτική θεώρηση της γνώμης των πρώτων Χριστιανών για την Αστρολογία. Ο Origen ήταν ένας θρησκευτικός ηγέτης του 3ου αιώνα, ο οποίος, όπως ακριβώς οι περισσότεροι Ινδοί αστρολόγοι σήμερα, πίστευε ότι οι πλανήτες σημειοδοτούν γεγονότα στη ζωή μας, αλλά δεν τα προκαλούν.

2.Δείτε για παράδειγμα τα συγγράμματα « A Horoscope Written in Code», «The Phases of the Moon»,και «The Ages of the World»  μεταφρασμένα από τους   M.Wise, Μ.Abegg και E. Cook, Harper San Francisco, 1996. Οι Εssenes- η οποιοιδήποτε συνέγραψαν τις Γραφές της Νεκρής Θάλασσας- είχαν προφανώς έμμονη ιδέα με το πεπρωμένο και τους κύκλους του χρόνου.

  1. Λουκάς, 1:76. ( Εδώ και μέχρι το τέλος, χρησιμοποιώ την αναθεωρημένη κύρια εκδοχή της Βίβλου, αν και σε κάποιες περιπτώσεις άλλαξα ανεπαίσθητα μερικές λέξεις, βασιζόμενη στο αρχικό Εβραϊκό η στο Ελληνικό κείμενο.)
  2. Λουκάς 1:36
  3. James D. Taylor, The Jesus Dynasty, Simon & Schuster, 2007, σελίδα 348. Ο Taylor είναι ο επικεφαλής στη Έδρα Θρησκευτικών Μελετών στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας. Συνιστώ με θέρμη αυτό το βιβλίο για την πλήρως κατανοητή επιστημονική παρουσίαση του Ιησού και της αποστολής του. Είναι ο σωστός αντίλογος στη συσκότιση πού επέφερε ο Κώδικας Ντα Βίντσι.

Την εποχή που ζούσε ο Ιησούς ανάμεσά μας, ο Ήλιος θα έπρεπε να είχε συμπληρώσει τη διέλευσή του από τον Λέοντα στον Τροπικό ζωδιακό και να είχε εισέλθει στην Παρθένο στις 26 Αυγούστου. Στον αστρικό ζωδιακό, αυτό πρέπει να έγινε στις 22 Αυγούστου.

Ο Ματθαίος και ο Λουκάς κατέγραψαν εκτενώς το γενεαλογικό δένδρο που οδηγούσε την καταγωγή της οικογένειας του Ιησού στον Βασιλιά Δαυίδ και στον Judah.

7.Γένεσις 49.9-10

  1. Ιωάννης 3.30

9.Ο μύθος με τους μάγους και το μυστηριώδες άστρο τους εμφανίζεται στο κατά Ματθαίον 2. Υπάρχει τεράστια κειμενογραφία  για την πιθανή ταυτότητα του Άστρου της Βηθλεέμ. Ο κομήτης του Halley που εμφανίστηκε το 11 π.Χ. είναι μία λογική εκδοχή, αλλά επίσης υπήρξαν πλανητικές σύνοδοι, κάποιο σούπερ νόβα καθώς και άλλα ουράνια φαινόμενα. Θα μπορούσε απλά να ήταν ένα σημαδιακό αστέρι που φάνταζε δυτικά στο λυκόφως, το οποίο οδηγούσε τους ταξιδιώτες από ανατολική κατεύθυνση προς την Ιερουσαλήμ. Σε αυτή την περίπτωση, η ταυτότητα του άστρου  εξαρτάται από τη χρονική περίοδο κατά την οποίαν ταξίδευαν οι μάγοι. Αρκετοί επιστήμονες πιστεύουν ότι όλη αυτή η ιστορία με τους μάγους, δεν είναι παρά ένα παραμύθι. Μία καλή μελέτη πάνω σε αυτή την αμφιλεγόμενη υπόθεση είναι το βιβλίο του Michael Molnar, The Star of Bethlehem ( Rutgers University Press 1999).

  1. Το σύγγραμμα Nag Hammadi Library, που επιμελήθηκε ο James M. Robinson (HarperCollins, 1990), είναι ένας θησαυρός από τα πρώτα Χριστιανικά κείμενα. Μερικά από αυτά τα χειρόγραφα, αποκαλύπτουν μία σχεδόν εμμονή που είχαν τότε σχετικά με την επιρροή των πλανητών και των άστρων. Εάν ασχοληθείτε με αυτά τα καταπληκτικά γραπτά, μην περιμένετε να δείτε παρατηρήσεις πάνω στη φύση των ζωδίων ή των οίκων. Οι πρώτοι Χριστιανοί είχαν εντελώς διαφορετική άποψη για την αστρολογία από αυτήν που έχουμε σήμερα, και χρησιμοποιούσαν διαφορετική ορολογία. Το ενδιαφέρον τους στην αστρολογία ήταν πολύ μικρότερο για τον ψυχολογικό τομέα και πολύ μεγαλύτερο για τον πνευματικό τομέα.
  2. Το έργο Pistis Sophia, μεταφρασμένο από τον G.R.S.Mead, Kissinger Publishing , χωρίς ημερομηνία εκδόσεως, αναφέρει με λεπτομέρειες την θριαμβευτική επικράτηση του Ιησού πάνω στους πλανήτες και τους κύκλους του χρόνου. Οι επιστήμονες χρονολογούν αυτό το κείμενο γύρω στον 3ο αιώνα. Μαθητές της Βεδικής αστρολογίας: Παρακαλώ σημειώστε ότι αρκετές γνωστές Ινδικές γραφές αναφέρονται σε παρόμοια θέματα. Το Chandi, για παράδειγμα, αναφέρει τον Mahisha, τον κυβερνήτη του χρόνου ο οποίος μεταμορφώνεται μέσα από τα τέσσερα σταθερά ζώδια του αρχαίου Ινδικού ζωδιακού, κατά την διάρκεια της μάχης του εναντίον της Μεγάλης Θεάς. Όπως και ο Ιησούς έτσι και η Θεά έσωσε τους πιστούς της από τις δεσμευτικές δυνάμεις του πεπρωμένου.
  3. Το βιβλίο μου, A Thousand Suns (YES International Publishers, 2004) , περιγράφει τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετώπισαν οι Ρωμαίοι αστρολόγοι τους πρώτους αιώνες μ,Χ., όταν οι προβλέψεις τους για δολοφονίες επιφανών πολιτικών έβγαιναν αληθινές!
  4. Δανιήλ 5.11. Ναι, πρόκειται για τον γνωστό Δανιήλ που πέταξαν στον λάκκο με τα λιοντάρια.
  5. Δανιήλ 9.24. The Jesus Dynasty (σημ.5), σελ.142-144, εξηγεί τους δυσερμήνευτους αστρολογικούς κύκλους των Εβραίων, που αναφέρονται σε αυτή την προφητεία.
  6. Υπάρχει μία σοβαρή θεολογική διαφωνία σχετικά με το αν η Βίβλος εννοεί « Ο Ιησούς από την Ναζαρέτ» ή « Ο Ιησούς ο Ναζωραίος». Οι Ναζωραίοι ήταν μία γνωστική ομάδα οι οποίοι έδιναν έμφαση στην βάπτιση. Ήταν γνωστοί σαν αστρολόγοι. Μουσουλμάνοι ηγέτες τους συνέδεσαν αργότερα με τη Σαβιανή αστρολογία. Οι Ναζωραίοι υπάρχουν σήμερα , ζουν στο Ιράκ και ισχυρίζονται ότι ο Ιησούς και ο Ιωάννης ο Βαπτιστής υπήρξαν διδάσκαλοι στην παράδοσή τους. Για περισσότερες πληροφορίες στο θέμα αυτό, διαβάστε το The Mandaens, Edmonto Lupieri, ένας λαμπρός Ιταλός επιστήμων από το Πανεπιστήμιο του Ούντινε,(William B. Eerdmans Publishing Co. 2002). Το βιβλίο μου A Thousand Suns, επίσης ασχολείται με τους εκπληκτικούς αν και καλά τεκμηριωμένους ισχυρισμούς των Ναζωραίων.
  7. Για την προφητεία του Ιησού περί μίας επικείμενης αποκάλυψης , βλέπε Μάρκος 9.1, Μάρκος 13.30, και Λουκάς 22.28-30. Η προφητεία του Ιησού αναφέρθηκε από τον αδελφό του James , εδάφιο 5.9. Από τον απόστολο Πέτρο στο 1 Πέτρος 4.7 και τον Παύλο, απόστολο στους ειδωλολάτρες, στο 1 Κορίνθιοι 7.29-31.
  8. Οι επιστήμονες διαφωνούν σχετικά με το πότε έγραψε την Αποκάλυψη ο Ιωάννης από την Πάτμο. Μερικοί υπολογίζουν γύρω στο 60 μ.Χ, πριν την καταστροφή tης Ιερουσαλήμ. Άλλοι, το 96 μ.Χ. Για λεπτομερή ανάλυση της αστρολογικής παρουσίας στην Αποκάλυψη, διαβάστε το βιβλίο του Jacques Chevalier, A Postmodern Revelation: Signs of Astrology and the Apocalypse, University of Toronto Press, 1997.

18.Ζαχαρίας 1.18, 2.1, 5.1, 6.1, κλπ.

  1. Ζαχαρίας 1.8.
  2. Ιεζεκιήλ 1.1
  3. Ο Προφήτης Ιεζεκιήλ έτσι περιγράφει την εμπειρία του: ‘ Το χέρι του Κυρίου έτσι ήρθε επάνω μου. Τότε εγώ αντίκρισα με δέος μία μορφή φλεγόμενη να προτείνει ένα χέρι, και να με πιάνει από το κεφάλι` και το Πνεύμα αυτό με ανύψωσε μεταξύ Γης και Ουρανού, και μου έδειξε οράματα του Θεού…’ ( Ιεζεκιήλ 8.1-3). Κάποιοι φοιτητές πιθανολογούσαν ότι αυτές ο περιγραφές μοιάζουν με παραισθήσεις, και ότι οι προφήτες μάλλον έπαιρναν κάποιες ουσίες σαν ναρκωτικά. Και όμως, όλη αυτή η φανταστική περιγραφή οραμάτων στη Βίβλο ήταν κοινή γνώση σε όσους είχαν γράψει για την Αποκάλυψη. Προσωπικά, αμφιβάλλω για το ότι ο προφήτες έπαιρναν ναρκωτικές ουσίες. Είναι πιθανότερο ότι η έντονη και βαθιά πίστη τους, τούς έφερνε συχνά σε εκστασιασμό.
  4. Αποκάλυψη 21.10-12
  5. Αποκάλυψη 4.6-8

24.Οι Ινδοί τιμούν τα άστρα σαν λαμπρές θεότητες ( η σύγχρονη αγγλική λέξη ‘divine’ έχει ρίζα στην Σανσκριτική λέξη deva, που σημαίνει ‘λαμπρός θεός’.) Η Ιουδαιο-Χριστανική/Ισλαμική παράδοση , καταδικάζει την πίστη στα άστρα, αλλά εγώ, σαν ‘γαλαζομάτα Ινδή’ τιμώντας τους πλανήτες και τα άστρα στην καθημερινή μου πνευματική ενασχόληση,  καλλιεργώ μία ευλαβική σχέση με το Σύμπαν, χωρίς αρνητικό αντίκτυπο στη σχέση μου με τον Δημιουργό. Μερικές από τις Αγγελικές μορφές που περιγράφονται στη Βίβλο είναι προφανές ότι είναι άστρα. Η λέξη ‘άγγελος’ έχει σχέση με την αρχαία Βεδική λέξη  angiras, μία οντότης που μεσολαβούσε μεταξύ ανθρώπων και του Θεού.

25.Αποκάλυψη 4.4

  1. Bruce J. Malina, On the Genre and Message of Revelation: Star Visions and Sky Journeys, Hendrickson Publishers, 1995, σελ.120-128. Ο Μαλίνα είναι Καθηγητής Βιβλικών Σπουδών στο πανεπιστήμιο Creighton στην Omaha. Δεν συμφωνώ πάντα με τις απόψεις του Μαλίνα, – η γνώμη μου για την ταυτότητα των τεσσάρων Ιπποτών της  Αποκαλύψεως είναι μερικώς σωστή σύμφωνα με τη γνώμη μου- αλλά εάν θέλετε να ερευνήστε σε βάθος τη Αστρολογία της Αποκαλύψεως, αυτή η εργασία είναι η πλέον κατάλληλη για τον απλό άνθρωπο.
  2. Αποκάλυψη 18.
  3. Αποκάλυψη 20.4-15, 21.1
  4. Ένα χειρόγραφο Ζωροαστρικό με τον τίτλο Ζοστριανός διατηρήθηκε αυτούσιο στα γραπτά Nag Hamadi ( σημ.10 πιο πάνω) και κάποια από τα πρώτα Χριστιανικά κείμενα, όπως το Τhe Concept of our Great Power, φαίνεται ότι ερμηνεύουν την Χριστιανική ιστορία με Ζωροαστρικούς όρους. Θυμηθείτε ότι ‘οι σοφοί από την Ανατολή’ που οδηγήθηκαν από το άστρο στη φάτνη του Ιησού ήταν Μάγοι: Ζωροαστρικοί κληρικοί.
  5. Αποκάλυψη 21.6
  6. Γιατί το σημείο ισημερίας και όχι το του χειμερινού ηλιοστασίου , να σημειοδοτεί το τέλος του χρόνου; Πιθανώς, διότι σε πολλούς αρχαίους πολιτισμούς, τα άστρα στο φωτεινό ήμισυ του έτους, από την εαρινή μέχρι την φθινοπωρινή ισημερία, αντιπροσώπευαν τους θεούς του φωτός η τις αγγελικές μορφές, ενώ τα άστρα του σκοτεινού μισού του χρόνου, από την φθινοπωρινή μέχρι την εαρινή ισημερία, αντιπροσώπευαν τις δαιμονικές δυνάμεις. Ο Ιωάννης ίσως να είχε φανταστεί ότι όταν η εαρινή ισημερία έφθανε στην 0 μοίρα του Κριού, η τελική μάχη μεταξύ των δυνάμεων του φωτός και του σκότους θα ελάμβανε χώρα.
  7. Κατά διαβολική σύμπτωση, περίπου 2 αιώνες αργότερα, ο χρόνος σταμάτησε, κατά κάποιον τρόπο. Ευρωπαίοι αστρονόμοι όρισαν το σημείο 0 μοίρες Κριού, ως την θέση του Ήλιου κατά την εαρινή ισημερία, δημιουργώντας τον Τροπικό Ζωδιακό που χρησιμοποιούν οι Δυτικοί αστρολόγοι σήμερα.
  8. Ματθαίος 28.20. Αυτή είναι η λογοτεχνική μου μετάφραση από τα Αρχαία Ελληνικά.

34.Δαλάι Λάμα, The Kalachakra Tantra, Wisdom Publications 1985, σελ.59-65.

Σε ένα διάσημο δοκίμιο του 1784 ο Καντ γράφει: «Διαφωτισμός είναι η έξοδος του ανθρώπου από την ανωριμότητα για την οποία φταίει ο ίδιος. Ανωριμότητα είναι η αδυναμία του ανθρώπου να μεταχειρίζεται τον νου του χωρίς την καθοδήγηση ενός άλλου. Φταίει γι’ αυτήν την ανωριμότητα ο άνθρωπος όταν η αιτία της έγκειται όχι σε ανεπάρκεια του νου, αλλά στην έλλειψη της απόφασης και του θάρρους να μεταχειριστεί τον νου του χωρίς την καθοδήγηση ενός άλλου. Sapere aude! Να έχεις το θάρρος να μεταχειρίζεσαι τον δικό σου νου! Αυτή είναι η εμβληματική φράση του Διαφωτισμού» (Ιμ. Καντ, «Απάντηση στο ερώτημα: Τι είναι Διαφωτισμός;», στο Mendelssohn, Kant κ.ά. Τι είναι Διαφωτισμός, μετάφραση Ν. Μ. Σκουτερόπουλος, Κριτική, 1989).

Διαφωτισμός: Να τολμούμε να σκεφτόμαστε για δικό μας λογαριασμό. Να έχουμε το θάρρος να μεταχειριζόμαστε τον δικό μας νου χωρίς να τον υποτάσσουμε στην καθοδήγηση του «ειδικού»,

3

» Θα πρέπει να προσπαθήσουμε να βρούμε αυτό που θέλουμε στις συνθήκες που η μοίρα μας έβαλε να ζήσουμε, γνωρίζοντας ταυτόχρονα, ότι πολλά φώτα έχουν τοποθετηθεί για να μας βοηθήσουν να βρούμε το δρόμο μας, αν το θελήσουμε κι αν είμαστε τυχεροί…»
PETER OUSPENSKYGG0

2

 

Ο Απρίλιος 2014 δονείται στην συχνότητα της Πρώτης Ακτίνας, που δίνει την ευκαιρία στους Τέκτονες να έλθουν σε επαφή με τις βασικές αρχές του Τεκτονισμού, να κάνουν ένα καινούργιο ξεκίνημα, μέσω των δοκιμασιών και των αντιξοοτήτων του υλικού κόσμου, με σκοπό να έλθουν σε επαφή με τον εαυτό τους.
Όλος ο μήνας μας δίνει την ευκαιρία να είμαστε ταπεινοί ερευνητές της Ατραπού, γιατί ο αληθινά ταπεινός είναι ο ισχυρός. Μας κάνει να αναγνωρίζουμε την καταστροφικότητα των μετάλλων και μας δίνει τις αλχημικές ιδιότητες να τις κάνουμε δημιουργικές και γόνιμες πράξεις.Ο θυμός και η ανυπομονησία είναι τα πάθη που κυρίως πρέπει να δουλέψουμε και να κυριαρχήσουμε πάνω μας.

Κυρίαρχη όψη του μήνα είναι το τετράγωνο Ηλίου-Πλούτωνα, ένας συνδυασμός που μας δίνει την ευκαιρία για ανανέωση και αναγέννηση της ΑΓΑΠΗΣ μέσα στην ζωή μας, μέσα από συνεχείς κρίσεις και μετασχηματισμούς που οδηγούν τον Τέκτονα στην σωστή χρήση της θέλησης και της δύναμης για την κατεργασία του Ακατέργαστου Λίθου.

Το τετράγωνο Ηλίου-Δία μας δίνει την ευκαιρία να εξετάσουμε τον φαρισαισμό, εκεί που δεν πρέπει να βρίσκεται, στη ΣΤΟΑ και ο κάθε αδελφός να έλθει σε αρμονία με τα μέλη της Στοάς του, με σκοπό κάθε ΤΕΚΤΟΝΑΣ να γίνει εκφραστής της ΑΓΑΠΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ.

Το τετράγωνο Αφροδίτης-Κρόνου, αν και είναι μια δύσκολη όψη που εμποδίζει την ένωση μέσω της ΑΓΑΠΗΣ, μας ανοίγει όμως δρόμους να ανακαλύψουμε την σημασία του ΚΑΡΜΑ στις σχέσεις μας με τους αδελφούς μέσω του ΦΩΤΟΣ που βρίσκεται πίσω από την έδρα του Σεβασμίου. Η ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ Ο ΝΟΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ.

Η γωνιακή σχέση Σελήνης-Ποσειδώνα, μας δίνει την δυνατότητα έκφρασης έντονων συναισθημάτων αφοσίωσης, με κυρίαρχο στοιχείο την ΘΥΣΙΑ, ανάδυση του ΦΩΤΟΣ της ΨΥΧΗΣ, με πράξεις <<αυτοθυσίας>> που πολλές φορές την εμπνέει ο Σεβάσμιος της Στοάς.

Το μεσοδιάστημα Δία-Κρόνου, αστρολογική έκφραση του Τεκτονισμού, μας δίνει για αυτόν το μήνα το μήνυμα ότι ο ΤΕΚΤΟΝΙΣΜΟΣ πρέπει να είναι εκφραστής νέων ιδεών, μέσω των οποίων οι ΑΔΕΛΦΟΙ είναι εκφραστές του στην ΚΟΙΝΩΝΙΑ.
ΕΙΠΟΝ
Mercurius Astrologus

 

Μια μικρή συμβολή στο σημερινό εορτασμό της 25ης Μαρτίου, με την στάση ενός Μουσουλμάνου κληρικού, που αν και  δεν ήταν Τέκτονας, οι πράξεις του ήσαν Τεκτονικές.

Ας δούμε τώρα την μέγιστη ηρωϊκή πράξη του Τούρκου σεϊχουλισλάμη Χατζή Χαλίλ εφέντη.Όταν ξέσπασε η Επανάσταση του Υψηλάντη ο τότε Σουλτάνος Μαχμούτ ο Β΄ και οι σύμβουλοί του, πήραν την φοβερή απόφαση ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΕΝΙΚΗ ΣΦΑΓΗ όχι μόνο των Ελλήνων αλλά και όλων των Ορθοδόξων που κατοικούσαν στην Οθωμανική αυτοκρατορία. Για όσους δεν κατάλαβαν αυτό σημαίνει πως θα σφαγιάζονταν οι Ορθόδοξοι πληθυσμοί των σημερινών χωρών Ρουμανίας, Βουλγαρίας, πρώην Γιουγκοσλαβίας, Αλβανίας, Μικράς Ασίας, Μολδαβίας και φυσικά της Ελλάδας.
Και την απόφαση αυτή την πήραν επειδή είχαν ξεσηκωθεί οι Τούρκοι φανατικοί μουσουλμάνοι από ειδήσεις για σφαγή Τούρκων εμπόρων στο Γαλάτσι της Ρουμανίας.

Επειδή όμως η Οθωμανική αυτοκρατορία ήταν Θεοκρατική, κάθε νόμος δηλαδή του κράτους έπρεπε να είναι σύμφωνος με το Ισλάμ όπως αυτό είχε καταγραφεί στο ιερό Κοράνι, ο Σουλτάνος ζήτησε από τον ανώτατο θρησκευτικό αρχηγό των Οθωμανών, τον σεϊχουλισλάμη, την έγκριση της γενικής σφαγής με την έκδοση «φετφά». Φετφάς – αραβικής προέλευσης λέξη – ονομάζεται στο Ισλάμ η απόφαση ή το διάταγμα που εκδίδει μια θρησκευτική αρχή.

Σεϊχουλισλάμης την εποχή εκείνη έτυχε να είναι μια ευγενική και δίκαιη μορφή ο Χατζή Χαλίλ εφέντης της οικογένειας των Αλφερανιδών, η οποία είχε την φήμη πως ήταν πιστοί τηρητές του Ιερού Νόμου. Ακριβώς λόγω αυτών των προσόντων του ο Χατζή Χαλίλ εφέντη ςαρνήθηκε να εκδώσει ΑΜΕΣΑ τον «φετφά» που θα έπνιγε στο αίμα εκατομμύρια αθώους ανθρώπους, οι οποίοι θα έπρεπε να πληρώσουν για πράξεις ενόχων συγγενών τους και ζήτησε από τον Σουλτάνο προθεσμία να σκεφτεί το θέμα, στην ουσία να κερδίσει χρόνο.

Κάλεσε αμέσως τον γιατρό του Πατριάρχη Γρηγορίου του Ε΄ και αρχιμανδρίτη των πατριαρχείων Διονύσιο Πύρρο τον Θεσσαλό και τον ρώτησε αν ο Πατριάρχης ήταν φίλος του Υψηλάντη και αν γνώριζε τίποτα για το κίνημα. Αυτός διαμαρτυρήθηκε για τις υπόνοιες που διατυπώθηκαν για το πρόσωπο του Πατριάρχη και βεβαίωσε τον σεϊχουλισλάμη πως ο Γρηγόριος ο Ε΄ είχε άγνοια των πάντων.

Ενημέρωσε πάντως τον Πατριάρχη τι είχε διαμειφθεί μεταξύ αυτού και του Χατζή Χαλίλ εφέντη και όπως σημειώνει στη αυτοβιογραφία του, τον παρότρυνε να φύγει, πλην όμως ο Γρηγόριος αρνήθηκε για το καλό των Χριστιανών.
Ο Πατριάρχης τότε σπεύδει με συνοδεία τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων Προκόπιο και τρεις πολιτικούς αξιωματούχους τον ηγεμόνα της Βλαχίας Σκαρλάτο Καλλιμάχη, το μεγάλο δραγουμάνο Κωνσταντίνο Μουρούζη, τον αδερφό του Νικόλα, δραγουμάνο του στόλου, να επισκεφτεί τον σεϊχουλισλάμη για να τον παρακαλέσει να αποτρέψει την γενική σφαγή και να προστατεύσει το Γένος.

Ο σεϊχουλισλάμης όμως, όπως είχε λεβέντικα δηλώσει στον Πατριάρχη και την συνοδεία του, πως δεν τον νοιάζει η θέση του και η ζωή του, πλήρωσε το μίσος και την οργή του Σουλτάνου και των συμπατριωτών του Τούρκων. Παύθηκε από τη θέση του και εξορίστηκε στην Λήμνο. Δεν έφτασε ποτέ σ’ αυτή.Στη διάρκεια του ταξιδιού του, μετά από φρικτά βασανιστήρια παρέδωσε το πνεύμα του.

 

 

Το 1814 στην Οδησσό, συναντούνται τρεις Έλληνες και αποφασίζουν τη σύσταση μιας αυστηρά συνωμοτικής οργάνωσης, η οποία θα προετοίμαζε τον ξεσηκωμό όλων των Ελλήνων και την απελευθέρωσή τους από τους Τούρκους. Πρόκειται για τον Νικόλαο Σκουφά, 35 χρόνων, από το Κομπότι της Άρτας, τον Εμμανουήλ Ξάνθο, 42 χρόνων, από την Πάτμο και τον Αθανάσιο Τσακάλωφ, 26 χρόνων, από τα Γιάννενα. Και οι τρεις έχουν ήδη γίνει κοινωνοί των επαναστατικών ιδεών και του εταιρισμού. Ο Σκουφάς είχε ιδιαίτερες επαφές με τον Κωνσταντίνο Ράδο, ο οποίος ήταν μυημένος στον Καρμποναρισμό. Ο Ξάνθος είχε μυηθεί σε τεκτονική Στοά της Λευκάδας («Εταιρεία των Ελεύθερων Κτιστών», της Αγίας Μαύρας), ενώ ο Τσακάλωφ είχε υπάρξει ιδρυτικό μέλος του Ελληνόγλωσσου Ξενοδοχείου.

Σκοπός της Φιλικής Εταιρείας είναι η γενική επανάσταση των Ελλήνων για την «ανέγερσιν και απελευθέρωσιν του Ελληνικού Έθνους και της Πατρίδoς μας», όπως μας πληροφορεί ο ίδιος ο Ξάνθος.

Η πορεία ανάπτυξης της Φιλικής είναι εντυπωσιακή. Το διάστημα 1814-1816 τα μέλη της αριθμούν περίπου 20. Ως τα μέσα του 1817 αναπτύσσεται κυρίως μεταξύ των Ελλήνων της Ρωσίας και της Μολδοβλαχίας, αλλά και πάλι τα μέλη της δεν υπερβαίνουν τα 30. Όμως, από το 1818 σημειώνονται αθρόες μυήσεις. Κατά το 1820 εξαπλώνεται σε όλες σχεδόν τις περιοχές της Ελλάδας και τις περισσότερες ελληνικές παροικίες του εξωτερικού. Χιλιάδες υπολογίζονται οι μυημένοι, μολονότι είναι γνωστά μόνο 1096 ονόματα. Τους πρώτους μήνες του 1821 τα μέλη της αριθμούν δεκάδες χιλιάδες. Η οργάνωση είχε υπερβεί τα ίδια της τα όρια.

Στις γραμμές της συσπειρώνονται κυρίως έμποροι και μικροαστοί, αλλά και Φαναριώτες και κοτζαμπάσηδες και κληρικοί, πρόσωπα που θα διαδραματίσουν αγωνιστικό ρόλο (θετικό ή αρνητικό) στον αγώνα για την ανεξαρτησία, όπως οι οπλαρχηγοί Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, Οδυσσέας Ανδρούτσος, Αναγνωσταράς, ο αρχιμανδρίτης Γρηγόριος Δικαίος (Παπαφλέσσας), οι Φαναριώτες Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος και Νέγρης, οι μεγαλοκαραβοκύρηδες Κουντουριώτηδες, οι μεγαλοκoτζαμπάσηδες Ζαΐμης, Λόντος, Νοταράς, ο μητροπολίτης Παλαιών Πατρών Γερμανός κ.ά.

Η όλη διάρθρωση της Φιλικής Εταιρείας στηρίχθηκε στα οργανωτικά πρότυπα των Καρμπονάρων και των Ελευθεροτεκτόνων. Η ηγετική της ομάδα απεκαλείτο «η Αόρατος Αρχή» και περιβλήθηκε από την πρώτη στιγμή με τέτοια μυστική αίγλη, ώστε να πιστεύεται ότι συμμετείχαν σε αυτήν πολλές σημαντικές προσωπικότητες, όχι μόνον Έλληνες μα και ξένοι, όπως ο τσάρος Αλέξανδρος Α’ της Ρωσίας. Στην πραγματικότητα, τον πρώτο καιρό ήταν μόνο οι τρεις ιδρυτές της. Κατόπιν, από το 1815 έως το 1818, προστέθηκαν άλλοι πέντε και μετά το θάνατο του Σκουφά προστέθηκαν άλλοι τρεις. Το 1818 η Αόρατη Αρχή μετονομάστηκε σε «Αρχή των Δώδεκα Αποστόλων» και κάθε Απόστολος επωμίστηκε την ευθύνη μιας μεγάλης περιφέρειας.

Η όλη δομή ήταν πυραμιδοειδής και στην κορυφή δέσποζε η «Αόρατος Αρχή». Κανείς δε γνώριζε ούτε είχε δικαίωμα να ρωτήσει ποιοι την αποτελούσαν. Οι εντολές της εκτελούνταν ασυζητητί, ενώ τα μέλη δεν είχαν δικαίωμα να λαμβάνουν αποφάσεις. Η Εταιρεία απεκαλείτο «Ναός» και είχε τέσσερις βαθμίδες μύησης: α) οι αδελφοποιητοί ή βλάμηδες, β) οι συστημένοι, γ) οι ιερείς[1] και δ) οι ποιμένες. Οι Ιερείς ήταν επιφορτισμένοι με το έργο της μύησης στους δύο πρώτους βαθμούς. Όταν ο Ιερέας πλησίαζε κάποιον, σιγουρευόταν για τη φιλοπατρία του και τον κατηχούσε πλάγια στους σκοπούς της εταιρείας, οπότε το τελευταίο στάδιο ήταν να ορκιστεί.

Τότε τον πήγαινε σε κάποιον κληρικό—κάτι καθόλου εύκολο αν ο ιερέας δεν ήταν ήδη μυημένος. Πήγαινε και έβρισκε τον ιερέα και του έλεγε ότι ήθελε να ορκίσει κάποιον για προσωπική τους υπόθεση, προκειμένου να διαπιστώσει ότι λέει την αλήθεια. Ο κληρικός φορούσε το πετραχήλι και έπαιρνε το Ευαγγέλιο, οπότε ο κατηχητής έπαιρνε παράμερα τον υποψήφιο και του υπαγόρευε ψιθυριστά τον «μικρό όρκο», τον οποίο έπρεπε να τον επαναλαμβάνει ο κατηχούμενος χαμηλόφωνα τρεις φορές.

«Ορκίζομαι εις το όνομα της αληθείας και της δικαιοσύνης, ενώπιον του Υπερτάτου Όντος, να φυλάξω, θυσιάζων και την ιδίαν μου ζωήν, υποφέρων και τα πλέον σκληρά βάσανα το μυστήριον, το οποίον θα μου εξηγηθεί και ότι θα αποκριθώ την αλήθειαν εις ό,τι ερωτηθώ».

Όταν γινόταν αυτό, τότε ο κατηχητής πλησίαζε τον υποψήφιο στον ιερέα και τον ρωτούσε:

«Είναι αληθινά, αδελφέ, αυτά που μου επανέλαβες τρεις φορές;»

«Είναι και θα είναι αληθινά και για την ασφάλειά τους ορκίζομαι στο Ευαγγέλιο», απαντούσε ο υποψήφιος. Την ίδια περίπου ερώτηση, έκανε και ο κληρικός και αφού έπαιρνε καταφατική απάντηση, τον όρκιζε στο Ευαγγέλιο, δίχως να γνωρίζει την ουσία της υπόθεσης.

Από εκεί και μετά ο μυούμενος θεωρείτο νεοφώτιστο μέλος της Εταιρείας, ήταν δηλαδή Βλάμης, με όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις. Ο Φιλικός με το βαθμό του Ιερέα είχε αμέσως την υποχρέωση να του δείξει όλα τα σημάδια αναγνώρισης μεταξύ των Βλάμηδων. Τόσο οι Βλάμηδες όσο και οι Συστημένοι αγνοούσαν τους επαναστατικούς σκοπούς της οργάνωσης. Ήξεραν μόνο πως υπήρχε μια Εταιρεία που πασχίζει για το γενικό καλό του έθνους, η οποία συμπεριελάμβανε στους κόλπους της και σημαντικά πρόσωπα. Κάτι τέτοιο διαδιδόταν σκόπιμα, για να τονώνεται το ηθικό των μελών αφενός και αφετέρου για να γίνεται ευκολότερα ο προσηλυτισμός.

Μια Τεκτονική Αστρολογική προσέγγιση της Φιλικής Εταιρείας

Από το ωροσκόπιο ίδρυσης της Φιλικής Εταιρείας παρατηρούμε ότι το μεσοδιάστημα Δία-Κρόνου, που είναι η έκφραση του Τεκτονισμού,  βρίσκεται στην 24 μοίρα του Σκορπιού, σε σύνοδο με τον πλανήτη Ουρανό, που αντιπροσωπεύει τις επαναστάσεις και τις εξεγέρσεις. Αυτό μας δείχνει ότι το τεκτονικό ιδεώδες της Ελευθερίας-Ισότητας –Αδελφότητα λειτούργησε στην ίδρυση της Φιλικής Εταιρείας και έγινε πράξη το 1821. Στην ωροσκόπιο έναρξης της επανάστασης έχουμε τους πλανήτες Αρη-Ερμή και Πλούτωνα να τριγωνίζουν το μεσοδιάστημα Δια-Κρόνου, όλοι στο ζώδιο των Ιχθύων, που σημαίνει την εξέργεση του υπόδουλου λαού εναντίον των Τούρκων, μέσα από τα οράματα της Φιλικής Εταιρείας και των Τεκτόνων ιδρυτών της.

Ο πλανήτης Άρης είναι ο δοκιμαστής κατά το Τεκτονικό τυπικό που στην Φιλική Εταιρεία βρίσκεται στο ζώδιο της Παρθένου, που μας δείχνει την προσεκτική και λεπτομερή προετοιμασία για τον αγώνα κατά των Τούρκων. Στο ωροσκόπιο της Επανάστασης  ο πλανήτης Άρης βρίσκεται στο ζώδιο των Ιχθύων σε αντίθεση με τον Άρη της Φιλικής Εταιρείας, αυτό μας δείχνει ότι ο Δοκιμαστής είναι έτοιμος για τον Αγώνα , που είναι σε σύνοδο με τον Ερμή και τον Πλούτωνα, που αυτό σημειοδοτει πλέον τον ΙερόΑγώνα, με προάγγελο τον Ιερό Λόχο, η τέλεια αστρουπογραφή της συνόδου Αρη-Ερμη-Πλούτωνα.

Πιστεύω να σας έδωσα με απλά λόγια μια Τεκτονική ερμηνεία της Φιλικής Εταιρείας, μέσα από τον λόγο των άστρων.

Εγραψε ο Mercurius Astrologus 1638